اینو بفهم – عرفان و بهرام

اسفند ۱۹م, ۱۳۸۸ | By Pejwak

نوشته شده توسط عرفان

سلام  بچه ها. دیگه فکر کنم همتون خسته شده بودین از بس پرسیدین که این آهنگ چی‌ شد و کی‌ میاد، هه هه. بدونین که بی‌ دلیلی‌ نبوده و باید صبر میکردیم. خیلی‌ها، یا شاید همتون نسخه میکس نشده و ناقص این آهنگ رو شنیدین، ولی‌ این نسخی‌ اصلی‌ هست. فکر می‌کنم که گوش‌های خیلیهاتون به این آهنگ عادت کرده و هر دو طرف همیشه میگیم که حیف که این آهنگ به این صورت اومد بیرون، برای همین تصمیم گرفتم که تا چند وقت دیگه رمیکس این آهنگ رو بزنیم با بیت کاملا متفاوت. حتی اگر آهنگ رو خیلی‌ وقت پیش شنیدین، دوست دارم که نظراتتون رو بدونم که بشه یه نگاه کلی‌ به بازتاب آهنگ بکنیم. شعر آهنگ رو هم براتون میذارم بالا چون حس می‌کنم که یه سری از قسمتایه آهنگ واضح نیست به دلایل مختلف و کمک میکنه که عمق آهنگ رو بیشتر حس کنین

Download From 4Shared:

Download From E24 Server:

بهرام:

دستات رو به من

واز بشه بیشتر تا گوشتو بدیو بدونی که نیستم

چیزی که فکر میکنی تو واسه خودت

یه کوه ساختی و فکر می کنی واسه توه

ببین سینه سپر و شمشیر قلم تا روحم آزاد شه از زنجیر تنم

بذا بارون بباره تو بیابون قلبم

یه ذهن شلوغ تو یه خیابون خلوت

من یه عقرب دارم که اسمش “زبونه”

اگه نیش نخوردی بدون حسش نبوده

من فکرم ناراحته ولی افکار تو شاد

یه دل تنگ دارم و یه شلوار گشاد

دارم می رم توی راهم جلو دیوانه وار

شعرام هم می نویسم با یه لیوان آب

پاشدم و ساختم یه دونه دیوار دورم پس هرکی که خوابه بذا بیدار کنم

ارزش قائل شدم واسه جونم وگرنه من عاطل و باطل تو خیابون بودم

تو پس بدون یه غم توی دل و دل تو سینه و سینه سپر رو دشمن و اون تو کفنه

هر جایی بری اسمم هست و همه می دونن دیگه نمی گم قصه پس تو دیگه بهتره

بیای با ما همراه بشی

جای فال خافظ فال بهرام بگیر

کوروس:

اینو بفهم، بهرام پیچ نمیخوره

اینو بفهم، که چیزی منو گیج نمیکنه

اینو بفهم، تو باید بدی دستاتو به من

من که همیشه گفتم تو هم حرفاتو بزن

اینو بفهم، عرفان پیچ نمیخوره

اینو بفهم، که چیزی منو گیج نمیکنه

اینو بفهم، تو باید بدی دستاتو به من

من که همیشه گفتم تو هم حرفاتو بزن

بریج:

اینو بفهم حرفه عرفان و بهرام

اینو بفهم کلّ تهرانه همرام

اینو بفهم حرف عرفان و بهرام

اینو بفهم کلّ تهران همرام

عرفان:

خیام خیابونا، الاف خیابونا

همواره داره میگه حرفهای زیر و رو رو

دردای این و اونو، سرمایه زمستونم

نمی‌تونه بکوبونه گرمای دل اونو

میسوزونه زبونه بدونه ترس واسه جونو

افکار اونو، حرفای اونو،

بگیر به گوشت و بیا همراه اونو

قبل از دربار ۱۰۰ سال زدیم در جا تو خونه

بعد هم ۸ سال ، سرباز واسه من داده جونش

حالا قد چند مردِ حلاج زورت

قد صد سال درد تو ۲۵ سال جونم

ولی‌ وقتی‌ رفتم ۸۰۰ سال می‌مونم

بالا برج میلاد، آره عرضه می‌خواد

فرق دارم نخواستم بشینم عمر بیکار

حالا که دارم می‌رسم تند تند به ۳۰ سال

دستاش خورد و خونی زده مشت به دیوار

ولی‌ نمیخوره تکونی چون قرص دیوار

پایدار و دیوار با ماس حکم اینجا

مفته اینجا عمری که سپری گشته

افته اینجا جیب خالی‌ دلی‌ شکستی

کفره اینجا حرفتو قلم دستت

قفله اینجا هر ور و یه دره بسته

دیگه بهتره بیای‌ با ما یکسان بشی‌

جای فال حافظ فال عرفان بگیر